Pazartesi, 22 Ekim 2007
Sehit Nickleri
Şehitler ölmez demiştik ya…
Sen şimdi öldün Mehmet’im...
Sana dağda kurşun sıkanlar, yoluna mayın döşeyenler var ya…
Hani bela okuduğumuz…
Hani elleri kırılsın dediğimiz...
Hani senin gömleğini, ceketini koklarken lanet ettiğimiz…
Onlar şimdi Meclis’te Mehmet’im..
Onların adı şimdi Milletvekili…
Biliyorum, kaşların çatık şimdi…
Biliyorum ruhun huzursuz…
‘Şehit oldum, niçin?’ diye soruyorsun Mehmet’im…
Ben şimdi sana ne cevap vereyim?
Sana ne söyleyeyim?
Sana ne cevap vereyim?
Ben sana bir şey söyleyemem...
Ben sana bir cevap veremem.
Ne söylesem sana, ruhuna huzur veremem…
Ne söylesem seni ikna edemem…
Sana kurşun sıkanı, Meclis çatısı altına sokanı, PKK’ya yataklık yapanı koynuna alanı kınarım sadece Mehmet’im…
Dağlarda bayram var, sana kurşun sıkan eller şimdi kına yakıyor…
Dağlarda bayram var Mehmet’im, bölücü şimdi Ankara’nın göbeğinde yatıyor…
Sorma bana, ‘Peki ben niye öldüm?’ diye…
Sen ölmemiştin, sen şehitsin Mehmet’im...
Ama ben ne yapayım?
Bayrak düşmanları kalelere girmişse ben kime ne sorayım?
PKK yatakçıları, hapishaneden Meclis’e giriyorsa bunun hesabını kimden sorayım Mehmet’im…
Boşuna mı döküldü bu vatan evladının kanı diye kime sitem edeyim?…
Dokunamıyorduk zaten, şimdi hiç dokunamayacağız Mehmet’im…
Onlar, Meclis Kürsüsünden bağıracak: ‘Apo’ya özgürlük’ diye…
Onlar Meclis kürsüsünden bağıracak: ‘Türkiye bölünsün’diye…
Sen şehit oldun, Allah indinde yerin belli…
Bizler, bunları Meclisin içine sokanlar nereye kaçacağız Mehmet’im…
Affet bizi…
Yalvarıyorum sana affet…
Dökülen kanın yerde kaldı Mehmet’im…
Dağlarda ayak izin, gönlümüzde yaran var…
Sana borçluyuz, sana karşı boynumuz bükük..
Hiç olmadığı kadar hem de…
Biz, pazarlardan çöp topladık…
Biz, satılan topraklarımıza seyirci kaldık..
Biz, üç kuruş ekmek parası için yüzümüze kara çaldık…
Sen şehit oldun, kurtuldun…
Allah huzurunda rahatsın...
Ama şimdi biz ne yapacağız Mehmet’im?…
Bir de senin kanın bizim elimizde…
Sen ölmemiştin Mehmet’im...
Kanın yerde kaldı...
Yüzümüz yerde…
Ne yazık ki….
Sen işte şimdi öldün Mehmet’im
Ekim 22nd, 2007 at 12:12
Şehitler ölmez demiştik ya…
Sen şimdi öldün Mehmet’im…
Sana dağda kurşun sıkanlar, yoluna mayın döşeyenler var ya…
Hani bela okuduğumuz…
Hani elleri kırılsın dediğimiz…
Hani senin gömleğini, ceketini koklarken lanet ettiğimiz…
Onlar şimdi Meclis’te Mehmet’im..
Onların adı şimdi Milletvekili…
Biliyorum, kaşların çatık şimdi…
Biliyorum ruhun huzursuz…
‘Şehit oldum, niçin?’ diye soruyorsun Mehmet’im…
Ben şimdi sana ne cevap vereyim?
Sana ne söyleyeyim?
Sana ne cevap vereyim?
Ben sana bir şey söyleyemem…
Ben sana bir cevap veremem.
Ne söylesem sana, ruhuna huzur veremem…
Ne söylesem seni ikna edemem…
Sana kurşun sıkanı, Meclis çatısı altına sokanı, PKK’ya yataklık yapanı koynuna alanı kınarım sadece Mehmet’im…
Dağlarda bayram var, sana kurşun sıkan eller şimdi kına yakıyor…
Dağlarda bayram var Mehmet’im, bölücü şimdi Ankara’nın göbeğinde yatıyor…
Sorma bana, ‘Peki ben niye öldüm?’ diye…
Sen ölmemiştin, sen şehitsin Mehmet’im…
Ama ben ne yapayım?
Bayrak düşmanları kalelere girmişse ben kime ne sorayım?
PKK yatakçıları, hapishaneden Meclis’e giriyorsa bunun hesabını kimden sorayım Mehmet’im…
Boşuna mı döküldü bu vatan evladının kanı diye kime sitem edeyim?…
Dokunamıyorduk zaten, şimdi hiç dokunamayacağız Mehmet’im…
Onlar, Meclis Kürsüsünden bağıracak: ‘Apo’ya özgürlük’ diye…
Onlar Meclis kürsüsünden bağıracak: ‘Türkiye bölünsün’diye…
Sen şehit oldun, Allah indinde yerin belli…
Bizler, bunları Meclisin içine sokanlar nereye kaçacağız Mehmet’im…
Affet bizi…
Yalvarıyorum sana affet…
Dökülen kanın yerde kaldı Mehmet’im…
Dağlarda ayak izin, gönlümüzde yaran var…
Sana borçluyuz, sana karşı boynumuz bükük..
Hiç olmadığı kadar hem de…
Biz, pazarlardan çöp topladık…
Biz, satılan topraklarımıza seyirci kaldık..
Biz, üç kuruş ekmek parası için yüzümüze kara çaldık…
Sen şehit oldun, kurtuldun…
Allah huzurunda rahatsın…
Ama şimdi biz ne yapacağız Mehmet’im?…
Bir de senin kanın bizim elimizde…
Sen ölmemiştin Mehmet’im…
Kanın yerde kaldı…
Yüzümüz yerde…
Ne yazık ki….
Sen işte şimdi öldün Mehmet’im
Ekim 23rd, 2007 at 13:41
merhaba benim adım kübra-soyadım durmuş bu şehit nickleri şu anda herkes için çok önemli.inşallah herkes bu nickleri okur
:):)
Ekim 23rd, 2007 at 22:32
sehıtlerımız ıcın gozyasımız dınsede yureklerımız hep agıycak bunu yapanların dalları deıl agacları kokten sokulecek!!!
Ekim 26th, 2007 at 16:31
iiiyiii işte
Ekim 26th, 2007 at 19:28
benim tam duygularımı anlatan bir şiir yazmışsınız çok teşekkürler harika bir şiir
Ocak 7th, 2008 at 15:48
bu şiir gerçekten süper.İsterdimki şehitler olmasın ancak napalım şehit de ölüo vatanda bölünüo.Beyler!şehitler ölmez vatan bölünmez diip kendinizi kandırmayın bence şu anda dağa çıkıp hükümetin yapamadığını yapmalıyız